ای که بر انداختی صحبت اهل وفا

مجلس صاحبدلان بی تو ندارد صفا

حال دل ریش ما پیش تو پوشیده نیست

واقف رازی ولی فارغی از حال ما

در قدح بی دلان زهرغمت نوش ناب

در نظر عاشقان خاک رهت توتیا

کوی خرابات نیست منزل اهل صلاح

شاهد ومی از کجا،گوشه نشین از کجا

عاشق دیوانه ام،خدا،عاشق دیوانه ام

ساکن میخانه ام،حبیب،ساکن میخانه ام

از همه بی گانه ام،تا تو شدی آشنا

جور گذ شت از حساب،بیش ندارم شکیب

چند تواند کشید،عاشق بی دل جفا

عماد کرمانی